Tempted In Our Minds

Belki de o,onda,seni arıyordu.
Sen,onda,beni arıyordun.
Ben,sende,onu arıyordum .
Kim bilebilir ...
Ona seni anlatmak;
Onda seni aramak,
Belki tek istediği buydu,
Bu hissi seviyordu.
Bu yüzden her gün,her saat,her dakika beraberlerdi.
Belki de hiçbir şey arayan,anlatan yoktu ,
Olması gereken oluyordu.
Olmaması gereken oluyordu .
Kim bilebilir ...
Şu doğrudur ki;
Ben aklınca çelindim,
Sen aklımca çelindin,
O aklınca çelindi .
Kısa ve öz;
Duygu ve mantık çelindi
Olması gereken oldu
Olmaması gereken oluyordu...

Trainspotting

Choose life.

Choose a job.

Choose a career.

Choose a family.

Choose a big television.

Choose washing machines, cars, compact disc players, and electrical tin openers.

Choose leisure wear and matching luggage.

Choose a three-piece suit on hire purchase in a range of fabrics.

Choose DIY and wondering who you are on a Sunday morning.

Choose sitting on that couch watching mind-numbing, spirit-crushing game shows, stuffing junk food into your mouth.

Choose rotting away at the end of it all, in a miserable home, nothing more than an embarassment to the selfish brats that you spawned to replace yourselves.

Choose your future.

Choose life.

I chose not to choose life

I chose something else.

Sen Uyurken

Sen uyurken
Oturdum tek başıma,
Düşünmek zor geldi
Daldim yalnizlığa
Sen uyurken
Kelimeler dudağımdan
Döküldüler damla damla
Yatağıma
Sen uyurken rüyalarında
Ben var mıyım?
Sen uyurken rüyalarında
Ben var miyim?

Bağırmak

Öfke bir duyguysa,neden bu kadar kararsızdı?

O bir insansa,neden bu kadar sadakatsizdi?

Kafasını kaldırıpta insan,insanın gözlerine bakamazsa,işlediği bir suç vardır;

Bunu o da kabullenmiştir ki o vicdanla bakamamaktadır.

Tek istediği şey bağırmak,

Olsa olsa susmayı bildiğindendir.

O kafasını kaldırıp da bakabilseydi,
Bir tokadı suratının tam ortasına yemişti.

O kafasını kaldırmayıp,gözlerine bakamadı

Bu,suçunu kabul ettiğindendi.

Bir insan,bu kadar mı ruhu acıtabilirdi?

Belki de acıyan ruh değil,benliğiydi,egosundan sıyrılamayan benliği...

Bir ego bu kadar mı güçlü olabilirdi?

O güç bu kadar mı güçsüz olabilirdi?

Bazen hiçbir şey yetmezdi,

Yetmeyen neydi?

Öfke bir duyguysa bu kadar mı acımasız olabilirdi?

Korunacak kadar mı kaçabilirdi?

O bir insansa,bu kadar mı kırılabilirdi?

Tek istediği şey bağırmak,

Olsa olsa bağıramadığını bildiği içindi.

Kitap

Bugün
O kitap
O mutluluk
O gözler
O acı
O öfke
O nefret
O kırgınlık
Çıkar mı dersin?

Kendi fotoğraf kitabını vermişti bana,seviyorum diye.

Supremacy

Kendi savaşında,kendi hakimiyetinle yaşa,

Uzunca bir süre.

Yaşa istediğin kadar doyabildiğin kadar.

Gücüne sahip çık,kendine başkasını ekleme,ama

Gölgeni de kaybetme.

Seni biri özlerse,duymayacak kimse.

Herkes kendinin hakimi...

Gücünü nereden aldığını bil ve sonra yağmur başlasın.

Seni kim severse,savaşına sokma ki,

Hakimiyetin bu yükün altında kalmasın.

Best of Kargo

Bu ne güzel bir albümdür ya.Ne anlamlı parçalardır her biri.

Kargo gerçekten hakkını vermiştir bu albümdeki her bir şarkının.
Arada özlediğimde açıp saatlerce tekrar tekrar çalarak dinlediğim bir albümdür ve işin güzel yanı,özleyince dinlemem ve bu albümünde özlemime hitap edişidir.Her bir şarkıyı hala albümü ilk aldığım heyecanla dinliyorum ama iki sene önce anlamları farklı geliyordu.Şimdi buldum.

Kendin,arayışının içinde kendince kayboldun,bilmem ne zaman çıkarsın,çıktığında beni hatırlayacaksın.

Tahminen

Düşündüm de seni affedebilirim.
Düşündüm de seni özleyebilirim.
Sandım ki,özleyince boynuna atlayabilirim.
Sandım ki,affedince unutabilirim.
Sonra bir ifaden çarptı gözüme;
Tüm unuttuklarımı hatırladım.
Düşündüm de seni düşümde,böyle oldu işte.

Varım

Seni çok özlediğimi söylemek isterim;
Bağırmak,kolundan tutup,sana bağıra bağıra bunu söylemek isterim,
Kırgınlığımı ve kendimi bir yana atıp bunu söylerim
Peki ya sonra?

Bir yerden sonra bağırmak,ağlamak yetmiyor
Sustum işte,sustum
Ama özledim,sustum.
Peki ya sonra?

Kendimi bir yana atıp
Nasıl sarılırım sana?
Kendimi bir yana atıp
Nasıl bağıracağım ki sana?

Seni çok özlüyorum
Geçiyor sonra,galiba
Sana alışmışım,sen de bana
Peki ya sonra?

Zaman değişti
Biz varken,sen ve ben kaldık
Şimdi seni ve beni bir kenara atarak
Nasıl özlersin,nasıl seversin ki?

Alice in Chains Gibi Sevgili

''Benim için Alice in Chains böyle böyle..'' dedi,sustu.Anladım aslında ben onu,ilk gördüğüm anda,ilk şaşırdığım anda.Ben hep ''Alice in Chains gibi sevgili'' derim,o gün de dedim,baktı baktı sustu.Konuşmayacağını anladım aslında,ilk konuştuğum anda,ilk güldüğüm anda.
Şimdi hayal et;giyinmişim falan,anahtar paspas altında,bir şeyler içip eve geliyorsun,beni göremiyorsun.Cdlerinin olduğu köşeye gidip bir cd koyuyorsun,dinliyorsun,resmime bakıyorsun,susuyorsun.Aslında hiç konuşmuyorsun,duymadım ben sesini daha.
Sana bir deri ceket alıyorum,evden çıkıyorsun,ben giriyorum.Kapıya bırakıyorum deri ceketi,atıyorum belki de bir kenara,nasıl olsa görürsün...
Bence Mustangimiz olmalı,67'den,biraz özenerek o kültüre,sen saçlarını savura savura sürmelisin,bende yanında olurum,belki Scorpions,belki Alice in Chains açarım...
Sende o havayı gördüm aslında,ilk gördüğüm anda,ilk şaşırdığım anda.