Çan

"Ada değildir insan, bütün hiç değildir bir başına; anakaranın bir parçasıdır, bir damladır okyanusta; bir toprak tanesini alıp götürse deniz, küçülür Avrupa, sanki yiten bir burunmuş, dostlarının ya da senin bir yurtluğunmuş gibi, ölünce bir insan eksilirim ben, çünkü insanoğlunun bir parçasıyım; işte bundandır ki sorup durma çanların kimin için çaldığını; senin için çalıyor." 

 John Donne

Aynalar

Ben,kendimi bildim bileli aynalarla iç içeyim.Kendimi aynalarla tanıdım,kimi zaman bakmak istemedim,tanımak istemedim gördüğümü,fakat şimdi fark edebiliyorum ki ben kendimi en iyi aynalarla tanıdım.Kaçışımı,öfkemi,sevincimi,hüznümü aynalara baktığımda gördüm.Özeleştiri yaptım.Yanlışlarımı,hatalarımı gördüm.Aynalarla büyüdüm,onlarla tanıdım kendimi.
Şimdi,gördüğümün farkındayken,yine aynalara bakıyorum ve artık gördüğüm şey tamamen bir ben.Tam bir ben.Kaçışlarıyla,hüznüyle,sevinciyle ve kabullenişiyle tam bir ben.Belki,yalnız bir ben,yalnızlığı seçen bir ben ama yine de mutlu olabilen bir ben.Kendime yeten bir ben.
Ondokuz yıldır sahip olduğum ve hala yanımda olan,olmayan herkese teşekkür borçluyum.Benim geri kalan her şeyimi tamamladıkları ve tamamlamaya devam ettikleri için...
Ben,ondokuz yıldır tanıdığım,yaşadığım insanlarla kendime anlamlar kattım.Sahip olduğum tüm insanlar benim için değerli oldu ve değerli kalmaya devam edecekler.Bu insanlar arasında çok özel yere sahip olanlar oldu,gidenler oldu,çok daha fazla değer verdiklerim,çok daha fazla sevdiklerim,gittiklerinde çok fazla üzüldüğüm insanlar ve vedalarını kabul ettiklerim,kabullenişimle uğurladığım insanlarım oldu.Fakat dönüp de aynada baktığımda yine gördüğüm,tüm bunlarla kalan bir bendi.Dönüp baktığımda benden bir parça olduklarını,onlar için bir parça olduğumu görebildim.
Ben insanları severek ve sevilerek büyüdüm.Buna alışmış olmalıyım ki,sevilmemeyi öğrenince acı çekerek büyüdüm.Ama işte tamamlandım,tamamlanıyorum.
Ondokuz kere yaşam bana sunulan ve bu yaşamda biraz buruk içim,düşünüyorum;özlediklerimi,tekrardan görmek istediklerimi,tekrardan yanımda olmalarını istediklerimi.
Tüm bunlara rağmen,bana hala bir şey katmaya devam eden,benim parçam olan ve onların parçası olduğum insanlarım var yanımda,bana yetecek kadarına sahibim,bana yetecek kadarı yanımda ve yetebileceklerimin yanındayım.Beş duyumu hissedebilmekten ve hala nefes almaya devam etmekten dolayı mutluyum.
Bir veda gibi hissediyorum,eskiye,duygulara,kendime bir veda gibi her şey,tüm hissettiğim...
Değişik bir şey büyümek,tam olmak ve olmaya devam etmek ve ne büyük bir kabulleniş aslında büyümek,işte bu yüzden bir veda gibi hissediyorum.
Nefes almaya devam ettiğim sürece sahnede olacağım,düşünüyor olacağım,nefes alıyor olacağım.
Anne ve baba;varlığım için teşekkürler.Sizi ve hayatımda hala olan ve hayatımın belli bir dönemi benimle olan insanlarıma teşekkürler.Sizleri çok seviyorum.
Anne,ben büyüdüm...

Ondokuz Kere Aşk

Ondokuz kere aşk,yüce değil,sırf o değil,sıradan ve naif değil.
Ondokuz kere aşk,ben bir seçim yaptım.
Ben...
Ondokuzuncu nefesimi alıcam,
Ondokuz kere yaşam bana sunulan.