
Süper Baba ile başladı,
O mat renkler,
O yağmurlu kaldırımlar
O soğuk ama sıcak hava...
Sonrasında;Çatısız Kadınlar,Ekmek Teknesi,Yeditepe İstanbul,Aile Bağları ve Havada Bulut vermiştir bu duyguları,yeniden.
Doksanlara ait tüm diziler hakkında konuşmak istemedim,sadece bunlardan bahsetmek istedim bu gece.
Hatta bu dizileri açıp izlemek istedim.İzledim de.
Sanırım yarın masmavi kotumu giyip,beyaz tişörtümü içine sokup,keten ayakkabılarımla ve saçlarımı kabartıp sokağa çıkacağım.
Ya nasıl bir şeydir ki bilemedim.
Çok özledim o yılları.Çok güzeldi,çok duruydu,sakindi;
Kuzguncuk kaldırımları nemliydi,
Kadıköy sokakları anlamlıydı,
Arnavut kaldırımdı her sokak,
Arnavut kaldırımdı her sokak,
İnsanlar komik ve güzeldi.
Mat renkler vardı.
Eylül-Ekim'de yağmurlar başlayınca,her zaman yaptığım gibi,
Sokakları gezmeye çıkacağım.
Kuzguncuk,Çengelköy,Kadıköy...
Kuzguncuk,Çengelköy,Kadıköy...
Gerçi doksanlar gibi değiller ama,alıştım galiba.
Bazen öyle oluyor ki,doksanlarda o mat renklerde kendimi bulabiliyorum,öyle yaşayabiliyorum.
Doksanları seven,özleyen herkes gibi ve tek gibi...
