Lacrimosa,beyaz yasemin kokulu bir çiçek.
Bildiğimiz mutluluk,huzur,sevinç veya üzüntü surata yansır mı?
Hepsi sığ.
Çok karmaşık hücrelerimiz var,duyularımız,duygularımız,düşüncelerimiz ve tüm bu karmaşa bir insanda birleşiyor.
İnsanın kendi sessizliği bir süre sonra insana rahatsızlık veriyordu,bildiğimiz rahatsızlık.
Fakat,bir anda ve aslında parmaklarınla saymaya başlayıp yılların parmaklarınla geçtiğini gördüğünde,rahatsızlık vermiyor.
Kopmak bu mu?
Nasıl bir sakinlik sessizlik bu?
Lacrimosa,gölde duran,süzülen;beyaz,yasemin kokulu çiçek.
Hiç aynı insan olamadım ve aslında hep aynı insandım.