Işığa giderken karşına engeller çıkacak,
Bilmem çok uzun bir zamanda mı kısa bir zamanda mı aşarsın onları,ama aşacaksın;
Sonra tam bitti derken,karşına iki yol çıkacak;hangisini seçeyim diyeceksin,mavi sakal gelecek aklına,dalacaksın,unutacaksın ve seçeceksin birini.Belki de o sırada uykuya dalarsın,kendiliğinden geliverir yolların biri.
Yolda ilerlerken aklın takılacak gökyüzüne,gökyüzünü görmem lazım diyeceksin,kafanı kaldıracaksın,bakacaksın,gördüğün şeye doğru yürümeye devam edeceksin.
Karanlık olacak,belki korkacaksın belki üşüyeceksin,yolda durup bir şeyler yiyeceksin;oyalanacaksın,dolanacaksın,karanlık bahanesiyle.
Savrulacaksın,devam edeceksin savrulmaya ışığa gidene kadar ve bir süre sonra insanın dolanmayı sevdiğini,insanın amacına ulaşmaya çalışırken verdiği emeği hatırlayacaksın.
Artık tam bitti derken;
yolun sonuna gelmiş olacaksın,geriye baktığında,yaptıklarına inanamayacaksın,tüm o konuşanları bulamayacaksın;ben şanslıyım diyenleri,ben kendim geldim diyenleri,ben paramla geldim,ben hiçbir şey yapmayarak geldim diyenleri,o duruşları bulamayacaksın,kendini ne güzel bir yerde bulduğuna şaşıracaksın.
Sonda,'the end' yazısı çıkmadan önce ışığa dokunmak isteyeceksin,tam dokunacaken ışığın kaybolduğunu göreceksin.Huyun ya,belki gülümseyeceksin belki de oturup ağlayacaksın.
Bilmem çok uzun bir zamanda mı kısa bir zamanda mı aşarsın onları,ama aşacaksın;
Sonra tam bitti derken,karşına iki yol çıkacak;hangisini seçeyim diyeceksin,mavi sakal gelecek aklına,dalacaksın,unutacaksın ve seçeceksin birini.Belki de o sırada uykuya dalarsın,kendiliğinden geliverir yolların biri.
Yolda ilerlerken aklın takılacak gökyüzüne,gökyüzünü görmem lazım diyeceksin,kafanı kaldıracaksın,bakacaksın,gördüğün şeye doğru yürümeye devam edeceksin.
Karanlık olacak,belki korkacaksın belki üşüyeceksin,yolda durup bir şeyler yiyeceksin;oyalanacaksın,dolanacaksın,karanlık bahanesiyle.
Savrulacaksın,devam edeceksin savrulmaya ışığa gidene kadar ve bir süre sonra insanın dolanmayı sevdiğini,insanın amacına ulaşmaya çalışırken verdiği emeği hatırlayacaksın.
Artık tam bitti derken;
yolun sonuna gelmiş olacaksın,geriye baktığında,yaptıklarına inanamayacaksın,tüm o konuşanları bulamayacaksın;ben şanslıyım diyenleri,ben kendim geldim diyenleri,ben paramla geldim,ben hiçbir şey yapmayarak geldim diyenleri,o duruşları bulamayacaksın,kendini ne güzel bir yerde bulduğuna şaşıracaksın.
Sonda,'the end' yazısı çıkmadan önce ışığa dokunmak isteyeceksin,tam dokunacaken ışığın kaybolduğunu göreceksin.Huyun ya,belki gülümseyeceksin belki de oturup ağlayacaksın.
Yanındaki tarlaya koşmak,tarlanın ortasında durup bağırmak isteyeceksin.
Karşına çıkacak ilk denize atlamak isteyeceksin.
Belki de durduğun anda,ışığın içinde olduğunu fark edeceksin.
Aslında onlara hiç aldırmadığını,aslında onların komik olduğunu düşüneceksin ve belki kendine teşekkür edeceksin;dışındaki fanusla beraber kendini iyice gizleyebildiğin için,koruyabildiğin için.
Geldiğin yolun hepsinin aslında o ışığın küçük parçaları olduğunu bulacak,göreceksin.
Belki savrulduğunu fark edeceksin,o noktada seni iten o şiddetli rüzgarla koşmak isteyeceksin.
Koştuktan sonra,hala dokunmak isteyeceksin.Belki hala daha içinde olduğunu göremeyeceksin.
Yetmeyeceksin kendine,emeğine,hayatına.
Peki ya sen ışığın içinde değilsen ve gerçekten dokunmak istediğinde ışık kaybolursa?
Yanılsama diyeceksin.
Yanıldım diyeceksin,gördüğüm şey inandığım değil,hayal ettiğim şeymiş,diyeceksin.
Sonra belki yine kendini bir fanusun içine koyup başka şeyler görmeye ikna edersin,
belki de gördüğün şeyin içinde fanusunla beraber kendini korumaya,kendinle savrulmaya,kendini ordan oraya vurmaya;belki mutlu değil ama iyi olmaya,belki elde ettiğin huzuru korumaya devam edersin.
En sonunda,öldüğünde,ölümün bile sana yanılsama olarak geldiğini göreceksin.
Fotoğraf için,genç fotoğrafçı Sabino'ya teşekkürler.
