Il Fiore Delle Odi

25 yaşımda baharı sevmeye başladım.
Bir turuncu bir yeşil bir maviye uyanmaya başladım.
Balkonum bile var, evlere bakıyor ama ucunda yıldızlar var.
Çan sesi de duyuluyor ve
Sessiz yine de.
Şu yeşil venezian panjurlar..onlara her gün baktıkça İtalyayı hatırlıyorum.
Bir şey oluyor , bir hareket ve tekrardan yolculuga cıkıyorum.

Il mare è tutto azzurro.
Il mare è tutto calmo.
Nel cuore è quasi un urlo
di gioia. E tutto è calmo.

26.12.2015

Nuda

 25 in içinde 25 den geçerken, değerli olanlarla bu zamanı geçirmeye sert bir şekilde karar verdim. beni mutlu edenlerle, benim iyiliğimi mutluluğumu isteyenlerle değil. mutluluğu sorguluyorum. bu verilen zamanda mutlu olmak mı değerli kişi için? ne değerliyse onu bulup onun insanlarıyla bundan sonra ilerleyeceğim, bu biçilen zamanda.

ai miei compagni di viaggio

O bugünlerde, çok daha mutsuz.

Il Tempo

Bazen bir an oluyor ve bir şiirin ve genellikle değer verdiğim nacizane şairlerin şiirlerinin bir cümlesini, olur olmadık bu bir an da kendime söylemiş bulunuyorum, sonra anlarım, o şiirin tamamını aramakla geçiyor.
Ben kesin alzheimer dan çekeceğim.
Bu gecenin bir anında, hatırladım yeniden Paul Celan'ı:

bak yine buluştuk
yalnız kalmış sözlerle:
taş düşmesi gibi,
otlar gibi, sert taneli,
ve zaman gibi işte.