Bazen bir an oluyor ve bir şiirin ve genellikle değer verdiğim nacizane şairlerin şiirlerinin bir cümlesini, olur olmadık bu bir an da kendime söylemiş bulunuyorum, sonra anlarım, o şiirin tamamını aramakla geçiyor.
Ben kesin alzheimer dan çekeceğim.
Bu gecenin bir anında, hatırladım yeniden Paul Celan'ı:
bak yine buluştuk
yalnız kalmış sözlerle:
taş düşmesi gibi,
otlar gibi, sert taneli,
ve zaman gibi işte.
skip to main |
skip to sidebar
küçük beyaz yalanları&lolipop hayalleri&bulldog zekası. yalnızlığı,kayıtsızlığı. ıvır zıvıra olan nefreti. saatlerce adını kuma yazmaya çalıştı ama bir dalganın,ani telaşı üzerinden geçti&adını okyanusa fırlattı. Ekilecek tohumları insanlar arasında ilk yayan benim,eskiden toprak tek renkliydi.
No comments:
Post a Comment