Kendi içinde sakin,huzurludur.Kendi içindeki sade huzuru bilir ama çoğu zaman görmezden gelir,çünkü dışarısı daha caziptir.Keşke bu kanıtları,içindeki huzuru göstermek için kullansa.Sığınıyor,kaçıyor,kandırıyor,gülüyor.Ama;suratını örtmüyor,haklı olduğunu bildiğinden.
Aklımdaki uçuyor,kayboluyor.Gülümsüyorum.Kim ister bir kere daha kanıtlamak acizliğini,var olduğunu sandığı hakimiyeti?Bir kere de sadeliğini,iyiliğini kanıtla bana,önce kendine sonra şakşakçılarına.Bir kere de bana olduğun halinle sarıl.
Kuşkuyu unutmayız.Fakat saygısız paranoyaklar gibiyiz sen ve ben ve biz.Bu da oldu;kelimeleri de unuttum.Hayalden şatoyu kim sevmez.Ki ben çok severim,burnum havada yürümeyi ,sizlere bakıp gülümsemeyi,kendime saygımdan aklıma güvenimden.Oturup köşemde,ona bakıp ve suratına gülüp,arkasını döndüğünde bıçaklarımı saplamam.Böyle bir hakimiyet değil benim ki.Farklıdır.Anlamak gerekir,yanlış anlaşılırsa veya anlaşılmazsa,farklı bir şatoya taşınır,farklı algılanır.En güzel dünyalardan birinde yaşıyorum.Yanıma seni de ekliyorum.Bunun anlamını idrak etmek gerekir.Bu güzel dünyaya herkes girebilir,ama birkaçı benimle oturup kahve içebilir.İşte sen de öyle bir bağ ve öz bulduğumdan burdayım.Bunun değerini bilemezsin;çünkü sen kafan düşse ,benim kafam yerinde der geçersin.Ben senin nefesini kendi nefesime ekleyip yaşamaya devam ediyorsam düşünmen gerekir;kafam yerinde mi diye.
Aklımızdakiler uçuyor,kayboluyor.Beklenti değil bunlar,umut değil,hayal ve gerçek değil;
gülümsüyorum çünkü dün ve ondan önceki gün ne yaptın ve yarın ne yapacaksın biliyorum.Hiç değilse gel biraz yürüyelim,sonra durup kahve içelim.Sana sen olduğun için sarıliyim ve bana kendin olduğun halinle sarıl.Düşünme gittiğin zaman ne tür bir kanıt göstereceğini.Olduğun halinle gel şarkı söyliyelim.Kaldır başını yürü öylece,kendine olan saygından,aklına güveninden.
*Radiohead's song
No comments:
Post a Comment