Corona

Güz,kendi yaprağını yiyor elimden,biz iki dostuz.
Zamanı ceviz kabuklarından ayırıp,yürümeyi öğretiyoruz ona,
Zamansa dönüyor kabuğuna.

Aynada pazar,
Düşte uyunan uyku,
Ağızsa,gerçeği söylemede.

Gözüm bir sevgilinin cinselliğine teşne:
Öyle bakışıyoruz,karanlık sözler ediyoruz birbirimize;
Haşhaş ve bellek gibi seviyoruz birbirimizi,
Uyuyoruz şarap gibi midye kabuğunda,
Bir deniz gibi ayın kanlı ışığında.

Penceredeyiz,sarmaş dolaş,kendimizi seyrediyoruz sokaktan:
Vakit erişti,herkesler bilsin bunu,
Artık çiçek açma zamanıdır taşın,yüreğinse tedirginlik zamanı.
Zamanıdır,zamanı gelmenin.

artık zamanıdır.

P.CELAN