Bu gözlerim daha nelere şahit olacak?
Herkes gidiyor...
Herkesin gidebilme yetisi var.
ve ben bu gözleri, veda etmek, sevinmek, ağlamak, görmek için açtım dünyaya, 1990 senesinde...
Yirmibeş yıldır saymadım,
Biriktiler.
Gözlerim yorgun.
skip to main |
skip to sidebar
küçük beyaz yalanları&lolipop hayalleri&bulldog zekası. yalnızlığı,kayıtsızlığı. ıvır zıvıra olan nefreti. saatlerce adını kuma yazmaya çalıştı ama bir dalganın,ani telaşı üzerinden geçti&adını okyanusa fırlattı. Ekilecek tohumları insanlar arasında ilk yayan benim,eskiden toprak tek renkliydi.
No comments:
Post a Comment