Çocuk kalp, özgür ruh, kayıtsız varlık; yaşlı göz, düğüm boğaz, ciddi akıl ve ağır beden.
Babam ve annem bunları bilmiyor.
Biliyor olsalardı, kalbim çocuk kalmayacaktı.
Kalbim çocuk kaldı. Bunu, aynaya bakarak krem sürerken, buzdolabından bir şey çıkarırken; temizlik yaparken...fark ediyorum. Ama en çok da, ba nın çocuk sesinden gelmesinden bunu anlıyorum.
Baba;
Kızan, karışan, sinirlendiren; koruyan, sarılan, özlenen; manası yokluğunda daha iyi anlaşılan kişi.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment