Pazar Günleri

 Ne diyordum, bugunün sessizlik ve yalnızlık arayışında, birden kendimi bir şiirin,
sadece bir kelimesini söylerken bulunca, bulmuş oldum aradığımı.
Bu oluyor mütemadiyen, alışkınım
ve bugün mutsuzum
mutsuzluk ne diyorsa insanlar... mutsuzluk diyordum, artık doluyum bu dünya sıkıyor beni, bu form bu ritim bu hep aynı dinamizm... huzurumu bozuyor. bu işte mutsuzluk.
ve işte bugün huzurum mutsuz.
bekler mi bekler mi diyordum, bir kimseyi bir objeyi düşünmeksizin bekler mi bekler mi diyordum, kendime mi diyordum..?


ne peki 
yere dökülen bir un sessizliği mi 
göğe bırakılmış bir balon sessizliği mi 
işini bitirmiş bir org tamircisinin 
tuşlardan birine dokunacakkenki 
dikkati ve tedirginliği mi. 

bekler mi beni 
her yanı, ama her yanı çocuklar gibi gülümseyen 
bir sürü yaz gününün içinde 
acaba bekler mi beni 
uykularım, o sonsuz uykularım 
yanmış bir limonluktaki 
- ve limonlar ki her gün bir yaprak ayininde 
sesini hiç eksiltmeyen - 
ama bilmez miyim ben 
bilmez miyim hiç 
böyle sığ hayallerle oyalanmak yerine 
kısacık bir zaman olmalıydı elimde 
turfanda meyva gibi bir zaman 
yollar yollar kateden tadı ve ekşiliği 
geçerek erguvanların dönemecinden 
leylakların dörtyol ağzından 
yapıştırıncaya dek beni dudaklarına 
acının dudaklarına ve geçmişin 
bir yaban gülü yaprağı gibi beni 
ama ne gezer