Bu sabahlar bir türlü olmuyor.
Benim gecelik ömeüm hep sabahları beklemekle geçiyor.
Geçerken de gece, hep düşündüğüm bir şey var; ne o?
Haksızlıklar mı?
Uzaklıklar mı?
Deniz mi toprak mı?
skip to main |
skip to sidebar
küçük beyaz yalanları&lolipop hayalleri&bulldog zekası. yalnızlığı,kayıtsızlığı. ıvır zıvıra olan nefreti. saatlerce adını kuma yazmaya çalıştı ama bir dalganın,ani telaşı üzerinden geçti&adını okyanusa fırlattı. Ekilecek tohumları insanlar arasında ilk yayan benim,eskiden toprak tek renkliydi.
No comments:
Post a Comment