Tuesday, January 4, 2011

Parco Sempione

Sorun benim manita!
Bana ormanda uzun yürüyüşlere çıktığını söylüyor
komik olansa,bir gece onu takip ettim&meğerse doğru söylüyormuş,onun ilgisini
futbol ve silah gibi şeylere çekmeye çalışıyorum
fakat yaptığı tek şey gözlerini yumup&'bunlar da mı gelecekti başıma'demek.
Geçen akşam kendini asmaya kalkıştı...derhal tımarhaneye kapatmayı düşündüm,ama
lanet olsun o benim manitam&böyle kaçık bir kadınla yaşadığım için herkes bıyık altından gülüyor.
belki ona bir araba alsam her şey düzelir,ne dersin?


Bu son mektubum-seni memnun etmeye çalıştım,sanırım kafanı da epey yordum-şimdi ihtiyacın olan seni övecek biri-bunu yapabilirdim,ama ne değeri kalırdı?bununla birlikte&sana ihtiyacım yok-kendi içini öyle bir arapsaçına çevirmişsin ki,bir parça açlığa dönüşmüşsün-mistikler güneşin üzerinde sıçrarken,sen bir abajura dönüştün-kafanı bir şeye yoracaksan-'insanlar neden birbirlerini sevmiyorlar'la başlama-insanlar neden kendilerini sevmiyorlar diye başla-belki o zaman onları sevmeye başlarsın-söylemek istediğin bir şey varsa,haberim olsun.uçuş kontrolünün bildiği köşede duruyor olacağım-boşver&kafanı çok kaşıma-dolmalık biberleri seyret,yeterince patlamış mısır yedin-bir bağımlıya dönüştün-dediğim gibi sana sadece bir 'sadece'verebilirim-sendense vicdan azabı dışında bir şey alamam-hiçbir alışkanlığı alıp&veremem...

maskeli baloda görüşürüz cefalı,su çocuğu

1 comment: