Gertrud,betimlemeleri çok nahif olan,benim hayalimdeki birçok şeye uyan ve aynı zamanda daha önceleri fark ettiğim birçok şeyi bana hatırlatan,kontrastların incecik anlatıldığı;yaptığım ve yapmak istediğim birçok şeyi de içinde barındıran,aynı zamanda Hesse'nin bir zamanlar aldığı psikanaliz tedavisinden de parçaların gezindiği bir kitap.
''Daha o zamanlar şunu sezmiştim ki,doğru dürüst bir çalışma insanı yalnızlığa sürüklemekte ve bizden yaşamın rahatlığına sırt çevirmemizi istemekteydi''
''Bu arzu edilmeye değer güzel kızı,ilk kez tutku ve coşkudan uzak,çıplak gözle görmek,kendisini daha önce hiç tanımamış olduğumun bilincine varmak hayli şaşırtmıştı beni''
''Geçmiş ayların yaşantılarından,heyecan ve telaşlarından sonra yalnızlığın sessizliği emin bir kale gibi çevremi kuşatıyordu;bozulan ruh huzuruma yeniden kavuşmuş,fiziki güçsüzlüğüme,gülüp oynayarak değilse bile,bir rıza duygusuyla katlanmayı öğrenmiştim.Yükseklerdeki o köyde,hayatımda yaşadığım en güzel haftaları geçirdim.Temiz ve saydam havayı soludum,çayların buz gibi sularını içtim,sarp yamaçlarda otlayan keçi sürülerini seyrettim,düşsü sessizlikler içinde siyah saçlı çobanlar vardı başlarında.Kimi zaman ovada gezinen fırtınanın sesini dinledim,alışılmadık bir yakınlıktan sislerin ve bulutların gözlerinin içine baktım.''
''İkide bir sonatımı önüme koyup,içinden parçalar çalıyor,sonra yine bir kenara kaldırıyordum.Bazen sonatımı gerçekten güzel bulup göğsümü kabartan bir kıvanç duyuyor,bazen de değersiz,bölük pörçük ve gereken aydınlıktan uzak gözüyle bakıyordum ona.İçimdeki bu heyecan ve endişe uzun süre katlanılacak gibi değildi.Sonunda,yaklaşan akşama sevinmem mi,yoksa ondan korkmam mı gerektiğini bilemez olmuştum.''
''Sazların hafif akort sesleri yumuşak bir curcuna oluşturdu...
Yanımdaki müzisyenler coşmuştu,şarkıdaki giderek kabaran özlem tedirgin kanatlarını çırpmaya başlıyor,uça uça doyumsuz halkalar çizerek yukarılara çıkıyor,arıyor sonra yakınıp sızlanarak ürkek yitip gidiyordu.Ardından çello derinden bir coşkuyla melodiyi devralıyor,onu belirgin ve ısrarlı öne çıkarıyor,melodi yavaş yavaş yankılanıp sönerken yeni ve kasvetli bir perdeden içeri alıp götürüyor onu,yarı öfkeli bir basta umutsuzluk içinde çözüp dağıtıyordu''
''Artık haz ve elemi birbirinden ayırmaz olmuştum,biri ötekinin aynıydı bunların,ikisi de acı veriyor ikisi de hazlara boğuyordu insanı.Yüreğimde ister hüzün ister neşe olsun,varlığımdaki güç bunların üstünde dinginlik içinde duruyor,durumu izliyor,aydınlık ve karanlığın birbirinden ayrılmaz kardeşler olduğunu görüyordu;üzüntü ve huzur aynı büyük müziğin ölçüleri,güçleri ve parçalarıydı.''
No comments:
Post a Comment