Ters ters dönüyor.Sırf yalnız kalmamak için çevresini genişletenler var,biliyor musunuz?Sanki onların yalnızlık korkusu varmış gibi...
Bir ters bir düz yapıyor,ters ters dönüp duruyor.Senaryoyu yazayım mı?Birazdan bitecek gibi.pamuk ipliğini göremiyorum bile artık,çünkü tık dedi mi gidecek gibi,pamuk ipliği görene kadar..
Yok senaryo falan yok,zaten dönüp dönüp duruyor cümleye dökmeye gerek yok ama bir şeyi söylesem iyi olacak,o beklenen olduğunda nasıl koşup kaçacağım belli değil;iki yanı koooocaman ağaçlı yoldan kaldırımın tozunu çıkarta çıkarta kafamın dönmesi durmuş halde koşup nehirlere atlayacağım.
Beklenen oldu aslında,hep beklenenlerin olmasıyla geçti bu kafamın içindeki virajlı kıvrımlar,fiilen olmasına gerek yok her gün oluyor,çünkü eskiden olmuştu.
Bir ters bir düz yapma dön dön dönme
Bazı koparılan şeyler var,tık diye alınan işte.Bir anda güle oynaya gittiğin yeri elinden alabiliyorlar ve sen buna izin vermiş oluyorsun.Yıllar geçince neden izin verdim diye kendine kızıyorsun halbuki o zaman çocuktun,bunu farkına vardığında büyümüş oluyorsun.Belki çocuk olmana kızıyorsun.
Sonra tam buldum derken,çevresinde dolaşırken yine bir bakıyorsun senden beslenenler seni sürekli gözlemleyenler,senin çevresinde dolaştığın şeyi zorla başkalarına sevdirmeye çalışıyorlar.Ne komik,insanın bazen davranışları komik.Neden zorla sevdirirsin ki?Bir şey var biliyor musunuz?Küçük bir çocuğun yanında sürekli aynı şeyden bahseder bunu ona işlersen bilinçaltı bilinçaltı veya inçli inçli,ona bunu ya zorla sevdirirsin ya zorla kabul ettirirsin ya da inada bindirir tam tersi şeklini verirsin.ve biz de bu çabayı sanki görmüyoruz...
Çocuk,sanki plastiktenmiş gibi veya hamurdanmış gibi,bazıları onları 'şekil'lendiriyor bazıları da en yakınlarındaki hataları,ilk çıkışları izleyip gözlemleyip aynı hataları yapmamak için farklı 'doldur'uyor.ve tüm bunları bir bir izlemek...
bir ters bir düz yapma suratını düşürme kıvrımlar dur dur durmuyorlar
Monday, April 23, 2012
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment