Kalbimi kaybettim.
Midemi kaybetmeye başlamıştım,oldu,kaybettim.
Uzunca bir süredir aklımı korumaya çalışıyorum;o yüzden aslında insana özgü tepkiler veriyorum,üzülmek kırılmak kızmak gibi.Tüm bunlar savaştığımı gösteriyor,insanlarla,insanların arasında insan olmakla.Bir şeyin savaşını verdiğim için,bunlar oluyor.
Bir kere bıraktım...
o riski göze alamadım,baktım akıl baya gidiyor,onu kaybetmeyi göze alamadım,hala da korumaya çalışıyorum.
Su olmak isterdim.su.
İnsanlarla insanların arasında insanca insan olmaktan yoruldum.
Bunu her hatırladığımda da kaçmak istiyorum ve
Kaçıyorum.
Koşuyorum böyle kocaman kocaman ağaçların içinden.
Dağ bulup,dağlara bağırıyorum.
Su bulup,onunla susuyorum.
skip to main |
skip to sidebar
küçük beyaz yalanları&lolipop hayalleri&bulldog zekası. yalnızlığı,kayıtsızlığı. ıvır zıvıra olan nefreti. saatlerce adını kuma yazmaya çalıştı ama bir dalganın,ani telaşı üzerinden geçti&adını okyanusa fırlattı. Ekilecek tohumları insanlar arasında ilk yayan benim,eskiden toprak tek renkliydi.
No comments:
Post a Comment