Gençler ya.
Bayağ yani.
Bir kere sabahım klasik müzik bestecileriyle başlıyor,
Bazen resim yaparak,bale egzersizleriyle canımı acıtarak,
Bazen mıh mıh moy moy diye hayıflanarak
Bazen hiçbir şey konuşmadan ne kendimle,ne kendi kendimle,
Öyle duvar gibi durarak,susarak
Bazen şiir okuyarak başlıyor,daha ne isteyeyim.
Sonra,kazanma duygum,hırsın o körelmiş körleşmiş halinden değil.
Koşalım koşalım kazanalım,
İlişkisi,teknolojisi,işi,dersi hep bu sistem üzerine kurulu.
Benim kafam hep rahat ama,
Ben bunu etrafımdakilere anlatamıyorum
Çünkü onlar beni rahat görünüyor sanıp,
Ciddiye almıyorlar.
Zaten XXI.yy gençlerinin bir diğer sorunu da ciddiyetsizlik değil mi?
Neyse,
...
Gideyim de via Filodrammatici'de,Scala'dan gelen klasik müzik tınıları ve Filodrammarticiden duyulan kahkahalar ve tiratlarla,kahvemi içeyim.
Ay yalnız kusura kalmayın gençler,bunu instagrama tumblr a falana filana koyamayacağım.
...
Biri onlara şuursuz olduklarını söylemeliydi;
Sırf görsellik veya popülarite,trend için ,hiç oturduğum yerde masayı veya kahvemi çektiğimi hatırlamıyorum;bu çok komik değil mi ya?Oturuyorsun ve otururken elinde otonom'olmuş artık,dokunmatik ekran parmak hareketlerinle;arnavut kaldırımda,Teatro alla Scala yanımda kahve içiyorum ihi...(?)
Evet şuursuz çok güzel yaşıyorsun.
Velhasıl,bunun haricinde şu kazanma duygusu;hırs alacalalı,harcama durumu;duyguları paraları,bunu görmesi,yaşaması..tahamülsüzüm.
Ben iki olduğumda,bir'liği de hep koruduğum için ve ikiyken bir'liğimi özleyebildiğim için ayrıca tahamülsüzüm.
Bunu zarif bir düğümle bağlarsam:
'Yalnız yaşayan insanların,kendi içlerinde başlayıp biten eğlenceleri vardır'*
Bizim gibi insanların sayısı azalıyor.
*Oğuz Atay
No comments:
Post a Comment