Thursday, February 6, 2014

Zamanıdır zamanı gelmelerin:
Verilen,düşünülen,düşlenen değerin;
Suratlara bakınca ve bakmayınca,konuşunca ve konuşulmayınca değersizliğe uğradığı bir çizgideyiz.
Yine mi demeyeceğim.
Boşver diyeceğim,susmalardan susmalar beğeneceğim.
Çünkü küsüyorum.
Atıyorsun değeri duvara,duvara çarpıyor.
Çarpıyorsa eğer,kalbine,bedenine,sesine,yüzüne,aklına bir zıpkınla vuruyorlar.
Sonra sen biraz daha değişiyorsun.
Olan.
En temelinde bir soru,nerelere gideyim?

No comments:

Post a Comment