Yolcusu Kalmasın*

...
Bir sokak,sen olmadan da sokaktır,bir düşün;
İçindeki sanrılı sarı,
Eksikliğini anımsa.
Mekan/zaman rasyosudur ekseriyetle fakat,
En az bir canlı ister hatıra dediğin;
Fani de olsa bir göz,
Bir kulak ve bir idrak.
Tamamlar nasıl olsa bir şey ölümü,
Lal olsan da bir başka şehirde.
Bir şehrin depozitosu biter bir öğünde.
Yokluğunda şimdi,
Kramptan kurtulup gerinir bulvar,
Ahenk bulaşır yürüyüşlere işler kaldırım,
İki direk arası sevmek işler.
Kıvamında pilav,deminde rakı.
...
Aslında terk edilmez bir şehir,yakılır;
Giden vesaitlerde hep kül vardır.

Abilmuhsin Özsönmez