Urumeli

Ondokuzumu kapatmış yirmimden gün alırken,
Bir karar verdim.
Heyecanlıydım,bu kararı askıya astım.
Radikal bir şeydi sonuçta,yani yapmış olsaydım,radikal bir karar olacaktı.

Bugün,yirmiüçümü kapatıp yirmidörtten gün almaya başlayacağım.
O gün aldığım kararı meğer zaten vermişim,çünkü bugün dönüp bakmama gerek kalmadan,herhangi bir iş yaparken,aklıma geliyor;gün içinde  su içmeyi unutup,susadığında aklına gelmesi gibi bir şey işte.

Şilebezi,keçe,keçi mesi,at dıgıdığı,eşşek aiisi;inek mösü,saman hışırtısı,kiler kokusu
Sabah kalkılıp yapılan o çok önemli işler;patates soymak,ekmek yapıp fırına atmak,süt sağmak,leğende çamaşır yıkamak,halı dövmek,nakış işlemek
Oh çok yoruldum aman deyip,öğleyi beklemek
Öğlen yapılan o çok önemli işler;Fatmaların emmisi ne yapmış,böreğin hamuru nasıl açılmış ,senin kız benim oğlan ne yapmış...
Akşam yapılan o çok önemli işler;yere sofra kurmak,domatesleri büyük büyük kesmek,yemek biter bitmez çay koymak,üzüm salkımlı masa altında oturup çay,sigara içmek,yıldızların eşek kadar olması sebebiyle kaldırıp kafayı onlara bakmak,ateş böceği türlü böcek sesi duymak.
Gece yapılan o çok önemli işler;zeytinyağlı sabunla yıkanmak,oh aman bugün çok yorulduk deyip uyumak.
Bu işte.Bu kadar yani.
Hala uygulamadığım için,hala radikal bir karar vermiş sayılmam fakat,askısından aldım.
Yanımda.
Susadıkça hatırlıyorum.
Ve şu günlük hayatın:bu işleri bir halledeyim...'le başlayan cümlesinin sonuna koyuyorum.
Yol belli olunca,'bu işler'i daha çabuk halletme şevki geliyor.
Gün gelecek,'bu işler'bitmiş,ben de üzüm salkımlı çardağımda oturuyor,çay içiyor,yıldızlara karşı rakı içiyor olacağım.
Beklerim.


http://www.youtube.com/watch?v=mhfD95XxRN0