Şiir tutuyor beni,
Boynumu kırdığım yerden,
Başımı eğdiğim yerden alıyor beni
Onarıyor,
Belki bir tek o seviyor.
Ne dersin seviyor mu?
Bazen şiirler olmasaydı diyorum,
Ne çekilmez olurdu her şey,
Kendimi kuş sanıp,
Kolayca atardım pencereden veya denerdim
Galatadan uçmayı , birileri gibi
Dener miydim?Yapabilir miydim?
Bir kuş yüreği,
Balık yüreği kadar.
Biliyor musun,
Bazen kuşlar alçaktan uçar,
Bazen kanatları olduğunu unuturlar
Bazen,camı seçemezler
Ölürler.
Önce şiir sonra düzyazı
Olmasa ne yapardım?
Diyorlar ya,
Üzülme,canını sıkma...veya
Ah ne güzel,ne mutluluk,ne hoş...
On a kadar say,nefes al,rahatla,güzel şeyler düşün...
Benim güzel şeylerim hep şiir.
Bazen yatak,
Benimle beraber binbeşyüzüncü turunu atmaktan yoruluyor,
Diyoruz ki hep beraber
Şiir okuyalım
Gülüyoruz,
Bazen ağlıyoruz.
Bazen yastık gözyaşı,
Göze çekilen yorgan deniz oluyor.
Sevmeyi öğreniyoruz,
Sevmeyi hatırlıyoruz,
Bak ne güzel bitiyor gece diyoruz.
Gece bitiyor,
Ben sızıyorum
Yatak yorgan ne yapıyor bilmem
Beni sarıp sarmalıyorlar herhalde
Sabah oluyor.
Bu sabahlar oluyor.
Bir gün uyandığında da,
Gece olmuyor
Zaman oluyor.