Tuesday, April 28, 2015

Günlerin Köpüğü* II/L'Écume Des Jours*

 Gerçekten nasıl tepki veriyordum, unuttum.
Bunları ve bazı kelimeleri ve bazı adları nasıl unuttum?
Tamamen unutmamış olduklarımda var fakat neden hatırlamak da güçlük çekiyorum...
Beyinle olan her bağlantı eksikliğim beni korkutuyor. O benim için pek değerli.
Olmayan, belki de oturmamış kazanma-kaybetme duygusu, beni, insanlara anlatmak da zorluk oluşturuyor. Çünkü insanlar buna alışmış. Ben de, boşluk oluşuyor. Bu boşluğu tanımlayamadıklarında da beni suçluyorlar veya benim üzerimde hakimiyet kuruyorlar.
Aslında bunu daha açıklayıcı ve düzgün, doğrudan kelimelerle anlatacağım. Şimdi unutmamak için not alıyorum.
...
Bu ülkede, italyanlarda, doğal mimari bir algı var. Genetik bir şey bu. Kanlı bir şey.
Mesela Bologna'yı orası citta dei portici olarak, Floransa'yı orası işkence-tortura toprağı olarak tanımlıyor ve anlatıyorlar. İşte bu da bir tür, sapore.
...
Amore di altri tempi
Non arrivera oggi.
...
Principessa turca,
Grazie Monica
Le labbre come la statua.
...
Göz ovuşturmak, çok insani bir hareket; insanın kalbinde bir yere dokunuyor.



No comments:

Post a Comment