Bir Mart gecesi, Orhan Veli ve Saitciğim Faik, Nazım'ı da kollarına takarak benim yanımda uykumu beklediler.
Bir Mart gecesi baharın ve insanoğlunun kimyasını düşünüyorum, insanlar gerçekleri sevmezler gerçekçiliği, matlığı, sertliği... bu yüzden kışı da sevmezler ve baharın mutluluk getirdiğine inanırlar.
Ne acı! İnsanlar bir şeyi, maddesel kimyasal hiç algılayamıyorlar, sürekli anlam peşindeler, anlatmak peşindeler.
Göğsüm kaç gündür acıyor. İçinde bir şeyler yanıyor gibi, içimde bir alev topu var gibi hissediyorum.
Bir doktora mı gitmeli yoksa Simurg kendini yeniden doğurur mu?
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment