Yüzümde hüzünden gölgeler varsa,
O hüzün yüzündendir olsa olsa.
Bilmiyorum bu yaşamın çoğu yaşanmamışsa,
Yaşanmadığı okunur,şimdi,daldımsa.
Özledikçe yalnız durup-susup baktımsa,
Sorulacakken nedeni nasıl sormadımsa.
Geldiğini umudumla umudla umdumsa,
Geleceğini görüyor-biliyordum anlattımsa.
O geçip gitti ora'sına,ben görmedim,baktıysa.
Derim ki şimdi bir daha gelse de sorsa.
Sözümle,yüzümle,gözümle dedim,duysa.
Bense buramda onu bekledim oysa.
Yüzümde hüzünden gölgeler kaldıysa,
İçimde örülen duvardan düşmüştür,çatladıysa.
Oranda-Özdemir Asaf
Wednesday, August 11, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment