Kavuşma II

Üç hafta sonra beni bir İstanbul bekliyor,dans bekliyor.Bu aklıma geldiği zaman yüzümde güller açıyor.
Bu kaç yıldır değişmeyen,artık benden olan,'kalıtımsallaşmış' bir his.
Böyle iki güzellik.Oh huzur.Oh mutluluk.
ve bu ikisi 'herzamanlaşmış'lar.Uzama yayılmışlar.Hem değişip hem değişmiyorlar.
Her zaman bu ikisini-beraber ve ayrı ayrı-özlüyorum,seviyorum;bazen ikisinden ayrılıyorum,bazen onlara kavuşuyorum.Kavuşmak.Özlem olunca kavuşmak anlamlı oluyor.Nitelik.Ama bu ikisi,her zamanlıklarından olsa gerek,her zaman özlemi kendilerinde taşıyan iki olgu,kavuşsan dahi özleyebildiğin,uzaklarında kalsan da özleyebildiğin,hatta bunlarla beraber yıllarca an be an yaşasan dahi özleyebildiğin ve onlara an be an kavuşabildiğin.
Kavuşmak,birleşmek de demektir.