Yalnızlaşacağım Milano için en iyi hazırlık, akşamın geceye vuran saatlerinde, kimsesiz meydanlardan, sokaklardan geçmektir.
Milano böyle olduğu zaman; evsizlerinin köşelerde kenarlarda, çadırlarıyla çadırları olmadan uyumaları, kıvrılmaları; Scala'nın önündeki meydana vuran aksi, ağaçların kupkuru dalları, evlerin az yanan ışıkları, kimsesiz meydanlar, sessiz sokaklar, boş ana caddeler; kapanmış restaurantlar, barlar..
Milano işte böyle olduğu zaman ben onu seviyorum.
İnsanın öldüğü günü bilmemesi, ne büyük haksızlık.
Saturday, January 24, 2015
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment