Bugünlerde, Sait Faik'i özlüyorum, yani, kendimi özlüyorum; dinlemesini, anlatmasını, susmasını... arnavut kaldırım, hafif esintili hava; balık, deniz, roka kokusu özlüyorum, ada çekiyor;
Bir düş ülke çekiyor,
Bir anlık öznesini yitirmiş bir nesne olarak
Bir düş ülke: çıplak ayak
Ayartıcı, sapkın, gözükara
Baş döndürücü yolculuğu da böyle başlar
Bakılmak...bakılmak...bakılmak...ister
(bakmak: baştan çıkarıcıdır.)
Ayak,
böyle bir armağan için vardır
Bedenin coğrafyasında bir ada
Beyaz bir güvercin
(ben onu hep çarşaflar arasında, ışıltılı ayak bileği yarı sarkmış düşünürüm)
Bir dişi
Duyumlarla yaşar
(ayak bileği bir güzelleme ister)
Dokunma ayağın dilinde aşktır.
Bu da bütün dünyası bakma olan biri için,
Ölümle eşdeğerdir.
Çıplak ayak der ki:
-yalnız,
düşsüz kalmayayım
Ayağın, çıplak olmasının dışında bir mutluluğu yoktur,
En derin varlığıdır çıplaklık
O bedene baktım.(Kavafis)
Ayak bedenin bir parçasıdır ama bu hiçbir şeyi değiştirmez.
(her bütün, hem parça, hem bütündür).
Gövdeyi uyandıran, ateşleyen, ayaklandıran kimdir ?
Çıplak ayak neler söylemez?
Hem ayağın konuştuğu unutulmuştur.
Ayak ki gövdenin bütün üyelerinden
Daha çıplak, daha cinseldir.
...
İlhan Berk
ve ne zaman İlhan Berk'in çıplak ayaklarını okusam aklıma Çıplak Ayaklar ve güzel günler gelir;
düş her daim...
ben koltuğumdan düşüyorum. aklım sahneden düşüyor. düşüncelerim kafamdan düşüyor.
...
Çıplak Ayaklar Kumpanyası
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment