Veritas Est İndex Sui et Falsi II

 Ev içindeki bazı ışıklardan memnun değilim. Dolayısıyla zamanımın çoğunu sevdiğim ev ışığı ile geçirir oldum. Bu ışık samimi bir ışık, dört beş saatimi düşünmeye ayırtabiliyor.
...
Sıkıldığım şeyler var. Onlar varlar, çözümleri ise, varlıkları kadar var değiller.
Umut
Nedir?
...
Benimle birlikte, aynı toprak üstünde ve aynı gökyüzünün altında, ömrü bir gün olan canlılar yaşıyor.
Vitrindeki farklı akrep ve yelkovandaki çeşitli saatler...ve saat dükkanları...Beni hep önlerinde durduruyor. Saat dükkanlarına girmem, tamir ettirecek, durmuş, kayışı kopmuş...bir saatim yoktur; saat de almam ama vitrinlerin önünde zaman geçiririm.
Zaman
Nedir?
...
Bir de kalp ve akıl koordinasyonum sekmelere uğrasaydı...hiç düşünemiyorum. Aklım, kalbimin gazabına uğramadı bir' zamandır. Ben romantik insanım. Romantik olmak, duyarlı, hassas olmak demek değildir. Romantik olmak, tüm bir kalp değildir.
Sevgili, 
Pelur imbiklerden böyle geçendir.
Ayın yüzüne bak. Yüzümü göreceksin.
Edep mektebi denilen bu okulda
Aklın da bir hududu var,
Her şeyi aklımla anlarım demeyeceksin.
Bazen delilik, en büyük öğretmendir.
Bazen ruh, bir tek delilikte terbiyelenendir.
Harf harap eder adamı, delirtir.
Kalemle yazamaz, kağıtta göremezsin.
İşte ondan, buna edep mektebi derler.
...
Aşk ve sevgi mahiyetinde, birliktelik
Nedir?
...
ve ben belki de boğaz manzaralı bir evi, İtalyancaya tercih ettim.
belki de haftanın her gününün beş altı saatlik terini, acısını, egzersizini; dünyada sevdiğim inandığım bir şehri, italyancaya tercih ettim
pişmanlık, hırs, kışkançlık...bu duygular(ım)nerede?
hiç benim oldular mı?
...
bir sürü soru, sorgu.
Tüm bunların cevabını, bugün, ömrü tek gün olan bir canlıdan duymak istiyorum.
Bir süreliğine.
Sonsuzluk ve bir gün kadar.
Bir gün için.