Ben
Bilmem.
Biraz uzak duralım mı?Ben,herkesden biraz uzak olabilir miyim,lütfen?
Neler oluyor diyordur kimisi,abartıyorsun yine diyordur,sen böylesin de sanki biz bir şey yaşamıyor muyuz sanıyorsun?'diyordur...Der der bunları derler,içten içe ben olsam ben de derdim fakat bu sefer başka.
Tamam işte,biliyordum diyordur o kurnaz olanlarda,o kısım varya 'aramızda'.
Yok,bildiğin sebepten değil bu halim,başka.
İlk defa,başka diyerek abartmadığım kadar başka.
Kapılmak:
Hırsımdan,inadımdan,kanıtlardan,sevmek istediğimden,tercihimden.
Uzak kalmak istemimi de bunlara kesinlikle bağlamıyorum,bir şeyden ders aldığımdan falan da değil.
Bazen duvardan daha duvar olabiliyormuş insan,ben onu gördüm.O yüzden.
Dozajını bilmeyenlerdenim mesela ben.
Duvar oldum mu tam oluyorum,bunun için dostlarım ve ailemden özür dilemem gerek mesela,çünkü ileri gidiyorum.
Öyle işte,ucum yok.
Biraz uzak kalmakta değil istediğim,başka.
Çok bilindik de olsa,bilinmeyen çok anlamı var bu dizelerin:


Asla sevmediğim birine,seni seviyorum demedim,
Ya da asla birini severken karşılığını beklemedim.
Dostluğa değer biçmedim,sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim;
Sevdiysem sonuna kadar gittim,bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim.
Bazen çok kırıldım,bazen belki de kırdım,
Ama hata insana mahsustur dedim,affettim,af diledim.
Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama,ben onları yine de affettim.
Onlar belki beni saflıkla yargıladılar,
Belki de içten içe sinsice güldüler,
Ama asıl unuttukları şuydu,
Ben aldanmadım.
Aldanan her zaman kendileri oldular ama,bunu anlayamadılar,
Bir insan kaybının ne olduğunu bilmedikleri için,
Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için.
Oysa ben,hiç insan kaybetmedim;
Sadece,zamanı geldiğinde,vazgeçmeyi bildim o kadar.

Can Yücel