Üşürken

Kafamı kaldıramıyordum,çalışıyordum;uykusuzdum ama yorgun değildim ve bilmiyorum,kaçıncı kahvemi içiyordum.
Sen,soğuktan üşümüştün.Kar yağıyordu,senin geldiğini duyup kafamı kaldırdım,kapıya yürüdüm ve seni içeri aldım.İçeri girdiğinde burnunda bir kar tanesi kalmıştı ve soğuktan suratın kıpkırmızıydı.İçtiğim kahvenin aynısından sana yapmaya gittiğimde,hemen oturmuş,kalemini almış,çizmeye koyulmuştun.Daha iki kelime konuşmadan,bu davranışına anlam veremedim ama anlam da aramadığım için sorun yoktu.
Yanına oturdum,yarım kalan işlerimi toparlamaya çalışıyordum.Aklım çizimlerime daldı ve planlamayı bırakıp,kazak çizmeye başladım.Dakikalar geçti,benim kahvemin yarısı soğumuştu,yeni fark ettim,ben geri kalan o soğuk kısmı içerken;senin kahveni bitirdiğini gördüm.İki bardağı alıp mutfağa gittim.Onları öylece bıraktım,geri döndüm,atkını çıkartıyordun.Hala ısınamamıştın.Sigara yaktın.
Büstümün yanına gittim,evdeki artık kumaşlardan kazak yapmaya çalıştım.Bana baktın,yine dudağının altından güldün ve çizimine geri döndün.
Saatler geçti,kazak bitti,ben acıktım.Mutfağa gittim,yemek hazırlamaya koyuldum.
Sana sordum cevap gelmedi yani geldi ama kesin bir cevap gelmedi,bo,dedin.
Ben de yaptığım yemeyi yedim.Sigara içtim üstüne,sonra da kahve yapıp kendime işlerimin başına gömüldüm.
Sen o sırada çizimini bitirdin,mutfağa gidip bir şeyler yedin ve geri geldin.
Geri geldiğinde bu sefer önüne kocaman bir kağıt alıp,ona bir şeyler çizmeye koyuldun.Yine saatler,dakikalar geçti.
Uykum geldi,senin de uykun gelmişti.O kadar soğuktu ki,sabah bu soğukta nasıl kalkacağımı merak ediyordum.O sırada senin kazağınla uyuyacağını fark ettim.Ben de aynısını yaptım.
Camın yanına gittim,kar yağmaya devam ediyordu,tabii ki ofladım pofladım ve kazağı üstüme geçirip yattım.
Uyumadan bir kaç saniye önce sen bana şarkı söylemeye başladın:
Tu mi piaci,tu mi dici,non sono in grado di amarti come vuoi
scriverti da qui,che é anche la terra tua é come farti respirarti quello che respiro
la nave bianca d'ogni ora...