Friday, December 31, 2010

Yavaşlık

Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği'nden sonra,Milan Kundera'nın 'Yavaşlık'adlı kitabı;takip mekanizmasını kırarak,birçok şeyi dolaylı yoldan anlatmaya ve anlamaya yönelik bir kitap ve bu kitaptan birkaç haklı cümle:

''İktidarın değil,ünün peşindedir dansçı;şu ya da bu toplumsal düzeni Dünya'ya zorla benimsetmeye kalkışmaz-umrunda bile değildir böyle bir şey-ama kendi ben'ini ünlendirmek için sahnede kalmayı arzular.
Sahnede kalmak için de başkalarını,sahneden kışkışlamak gerekir,bu da özel bir savaş tekniğini zorunlu kılar doğal olarak.
Projektörlerin ışığı altında gezindiği ve her yerde göründüğü için,dünyanın dikkati korur onu,ama adı sanı bilinmez hayranları vardır onun.
Dansçılara karşı tiksinti duyan ve onları karalamak isteyen kimse,her zaman aşılmaz bir engelle karşılaşır:onların dürüstlükleri.
Çünkü durmadan halkın karşısına çıkarak,kendini kusursuz olmaya mahkum eder dansçı.''

''Yaşamını bir sanat yapıtına dönüştürmek istiyor,kendi yaşamında bir sanat yapıtının malzemesini görme saplantısında yaşar dansçının gerçek ruhu;ahlak konusunda söylev çekmez o,onu dansa dönüştürür.
Bir yontucunun yapmakta olduğu heykele vurgun olması gibi,kendi yaşamına aşıktır dansçı.''


''Düşüncelerini yayınlayan kişi;başkalarını kendi gerçekliğine inandırmak,onları etkilemek ve böylece Dünya'yı değiştirmek isteyenlerin rolünü üstlenmek tehlikesini göze alır aslında.
Dünya'yı değiştirmek!Pontevin'e göre korkunç bir niyet.
Dünya bu haliyle mükemmel olduğundan değil kuşkusuz,ama her değişiklik kaçınılmaz olarak daha kötüsünü yarattığı için.
Öte yandan ve daha bencil bir açıdan;gün ışığına çıkartılan her düşünce,günün birinde sahibinin aleyhine döneceği ve onun düşünürken eriştiği hazzı elinden alacağı için.''

''Yavaşlık ile anımsama,hız ile unutma arasında gizli bir ilişki vardır.
Bir adam sokakta yürüyor,birden bir şey anımsamak istiyor,ama anı uzaklaşıyor.
O anda,kendiliğinden yürüyüşünü yavaşlatıyor.
Buna karşılık az önce yaşadığı kötü bir olayı unutmaya çalışan insan,hala çok yakınında olan zaman,sanki bulunduğu yerden hemen uzaklaşmak istiyormuşcasına elinde olmadan yürüyüşünü hızlandırır.
Varoluşun matematiğinde bu deneyim iki temel denklem biçimine girer;yavaşlığın derecesi anının yoğunluğu ile,hızın derecesi unutmanın yoğunluğuyla doğru orantılıdır.''

No comments:

Post a Comment